Hugsað upphátt...

Léttasta (þjónustu)lundin

2006-08-12T20:47:00.000Z

Eftir ársdvöl í Skotlandi viðurkennist það hér með að Íslendingar eru barasta ansi þjónustuliprir. Svo ég ræði aðeins um þjónustulund Skota, sem eru upp til hópa góðir félagar og vilja allt fyrir mann gera, en þegar komið er í vinnuna þá er eins og allt gangi eitthvað hægar. Eitt dæmi úr elsku litla bankanum mínum Royal Bank of Scotland, þá tekur allt 5-10 virka daga hvort sem það sé breyting á heimilisfangi, innleysa ávísun eða bara borga visa kortið. Í kjörbúðinni er hending ef maður finnur starfsmann sem virðir mann viðlits. Líklega lenti Nathalía í því skondnasta, þannig var mál með vexti að hún var að skoða kjól í einhverri tuskubúðinni og langaði að máta. En þar sem kjóllinn var sem uppstilling út í glugga brást afgreiðslustúlkan hin versta við og neitaði. Næst þegar við gengum framhjá þessari sömu búð var kominn miði í glugginn frá "kátu" afgreiðslustúlkunni þar sem hún bað fólk að láta það vera að biðja um að máta svo hún myndi nú ekki verða "postal" sem er ameríska fyrir að ganga af göflunum. Eins gott að nefna ekki leðurjakkann sem er í hinum glugganum.

Manstu eftir Uptown girl og Piano man?

2006-08-09T23:00:00.000Z

Um daginn bauð Graham, skoskur félagi minn (sjá mynd) mér á tónleika með Billy Joel. Ég var ekki viss um að hann væri enn eins góður og áður. Annað kom sko á daginn. Karlinn hélt uppi stuði í rúmi tvo tíma og tók öllu gömlu lögin nema hvað hann vildi ekki taka Honesty af því að það væri hvort sem er ekkert að marka það. Á milli laga sagði hann brandara og var ansi hreint skemmtilegur. Hann sagði til dæmis um Uptown girl að það hjónaband hefði enst í 10 ár, þar átti hann væntalega við hjónaband hans og Christie Brinkley. Þau voru kölluð Fríða og Dýrið á sínum tíma. Þegar kom að síðasta laginu kallaði allur salurinn PIANO MAN og viti menn munnharpan hljómaði og Billy tók þennan þekktasta slagara sem hann hefur samið. Tónleikarnir voru hreint frábærir og mæli ég með karli við alla sem áhuga hafa á.

Hátíðin og ég...

2006-08-06T00:48:00.000Z

Upp er runninn ágúst mánuður í Edinborg eins og víðast hvar annars staðar. Nema hvað að ágúst er mánuður mánaðanna hér í bæ. Edinborgarhátíðin er hér í gangi allan ágúst mánuð. Það þýðir líf og fjör um alla borg, leikrit, bíó, gjörningar tónlist, nefndu það og það er líklega í boði. Nema fyrir MBA nema sem eru að puða við að klára ritgerðirnar sínar. Við látum þetta ekkert trufla okkur heldur komum sæl og prúð í skapi í skólann. Til ykkar sem eruð að skoða atriðin og leika ykkur, GÓÐA SKEMMTUN

Það er orðið framorðið...

2006-07-11T09:26:00.000Z

Ég er svo lánsamur að eiga heitkonu sem er mjög svo úrræðagóð. Í byrjun júnímánaðar komu hún og dóttir okkar hingað til Edinborgar til sumardvalar. Nokkru áður hafði mín heittelskaða séð auglýsingu á Internetinu þar sem auglýst var eftir íslenskumælandi leikurum hér í Edinborg. Að sjálfsögðu vorum við skötuhjúin skráð til leiks. Áður en ég vissi af var ég kominn í prufu hjá kvikmyndafyrirtækinu sem heitkonan var nú þegar búin að ráða sig hjá. Nei, nei við vorum ekki að leika í bíómynd heldur fór þar fram upptaka fyrir margmiðlunardisk í tungumálum hjá www.runrev.com en þeir eru að búa til "Linguaphone" kennsludiska á öllum heimsins tungumálum. Leikendur þurfa að brosa mikið fyrir framan myndavélina, eiginlega eftir hverja setningu. Brosmyndun er nú kannski ekki alveg mín sterkasta hlið, en ég komst þó klakklaust í gegnum prufuna þrátt fyrir ýmsar truflanir í formi flisskasta frá mæðgunum mínum sem voru viðstaddar. Og viti menn, það var hringt í mig stuttu síðar og sagt að ég hefði fengið hlutverkið! Mér leið eins og Tom Cruise þegar honum var sagt að hann hafði fengið hlutverkið í Top Gun...

Mér var gefin upp dagsetning hvenær ég ætti að mæta með brosið góða í alvöru upptökur. Ég fór að hugsa hvort það hefði kannski verið mistök að láta ekki einhverjum örlítið brosmildari Íslendingi þetta hlutverk eftir. En þá kom stjarnan upp í mér og sagði - að brosa er nú ekki mikið mál!

Þá var komið að því að fara í kvikmyndatökuna1 Leikstjórinn útskýrði þetta allt fyrir mér (já já, það var leikstjóri og allt maður)og sagði mér bara að brosa nóg, SURE sagði ég með Colgate bragðið ennþá í munninum. Svo byrjaði ballið og stóð í tæpa tvo tíma. Ég átti nú bágt með með að hlæja ekki þegar mér var hugsað til sjónvarpsþáttanna um íslenskt mál sem voru í sjónvarpinu heima fyrir mörgum árum síðan. Hver man ekki hinar fleygu setningar á borð við "það eru orðið framorðið", "snjótittlingur"...
Einhvern veginn gekk þetta allt með brosgrettuna eftir hverri setningu. Þá kom mín heittelskaða í stúdíóið og þeir kvikmynduðu okkur saman, ekki minnkaði flissið hjá leikkonunni íslensku þegar ég spurði hana brosmildur til vegar, hvað klukkan væri og hvernig ég kæmist í apótek og fleiri djúpvitra spurninga. Allt mjög gagnlegar og gríðarlega spennandi samræður. Við vitum því miður ekki hvenær diskurinn góði kemur út en nú vitið þið hvað verður jólagjöfin í ár!

Það verður spennandi að sjá tilnefningarnar í tungumálanámskeiðsflokknum á Óskarsverðlaununum á næsta ári. Það verður erfitt fyrir Akademíuna að ganga fram hjá "víkingnum brosandi" (mér).

Condi vs. Hillary

2006-07-05T09:19:00.000Z

Það eru liðlega tvö ár þangað til Bandaríkjamenn kjósa sér nýjan forseta. Þá tekur kúrekinn í Hvíta húsinu kúrekahattinn og byssubeltið og ríður inn í sólarlagið til Crawford, Texas. Nú þegar er kominn talsverður kosningaskjálfti í bæði Demókrata og Repúblikana. Talið er að þingkosningar núna í nóvember muni hafa mikið að segja hvernig framvindan verður. Ef Repúblikanar tapa mörgum þingsætum þykir líklegt að þjóðin sé að sýna Bush og félögum vandlætingu sína. Ef þeir halda sínum hlut þykja þeir standa vel að vígi fyrir forsetakosningar 2008.

Hillary Clinton hefur ekki gefið út að hún ætli sér í framboð, en líklega mun hún gera það áður en langt um líður. Heyrst hefur frá nokkrum repúblikönum að þátturinn Commander in Chief þar sem Geena Davis fer með hlutverk fyrsta kvennforseta BNA sé undirbúningur Liberalana (Liberals, Demókratar) að venja þjóðina við kvennforseta. Nú hafa þeir fundið sér frambjóðanda sem gæti verið svar við þessari ráðagerð. Það er Condolezza Rice utanríkisráðherra. Sjálf hefur hún neitað því að vera á leiðinni í framboð, við vitum nú öll að nei þýðir já í pólítík.

En ætli Bandaríkjamenn séu tilbúnir fyrir konu í embætti forseta? Því miður er Bandaríkjamenn gamaldags hvað þessa hluti varðar. Miðríkin hafa verið umbótasinnum óþægur ljár í þúfu. Þar býr mikið af kristilegum hægrimönnum sem vilja að halda í gömlu gildin þar sem konan er bakvið eldavélina eins og landbúnaðarráðherra komst að orði. Vonandi ber þó kjósendum gæfa til að velja sér greindan, diplómatískan forseta hvort sem um verður að ræða hann eða hana.

Nóg komið, notið netið

2006-05-16T20:29:00.000Z

Nú hafa Baugsmenn og andmælendur þeirra tekist á og tuktað hvor á öðrum á síðum Morgunblaðsins um nokkur tíma. Sjálfur er ég áskrifandi á Morgunblaðinu á netinu. Það þýðir að ég get lesið blaðið á pdf sniði. Ansi sniðugt, vantar bara lyktina af farfanum og pappírnum. Ástæða þessa pistils er sú að nú held ég að það sé nóg komið af þessu hnútakasti. Ef menn vilja halda áfram þessum leðjuslag er ekki ráð að láta hann fara fram á netinu. Þar er einfaldlega hægt að setja hnapp um þessi Baugsmál og þar skrifa menn inn, ekki ólíkt þessu bloggi mínu. Með þessu getur Morgunblaðið sparað sér pappír. Annars vona ég að þjóðin geti farið að snúa sér að málefnalegri hlutum ens þessum. Eru ekki að koma kosningar, er ekki hægt að takast á um það?

(Of)virk

2006-04-24T14:10:00.000Z

Á dögunum var ég heima á Íslandi og sá þátt í myndaflokknum um Latabæ. Magnús Scheving þaut þar um skjáinn í gervi íþróttaálfsins. Í umræddum þætti átti Íþróttálfurinn að fá frídag frá afrekum á meðan Solla stirða átti að leysa hann af. En viti menn íþróttálfurinn gat bara alls ekki slakað á, það var eins og hann væri hreinlega með njálg. Fyrst voru það armbeygjur þá taka á magavöðvunum og annað eftir því. Eitthvað fannst mér skrítið að horfa á þetta. Hvaða skilaboð er verið að senda með þessu að íþróttaálfurinn gat ekki setið kyrr. Er það ekki gott ef börn geta af og til slakað eftir að hafa ærslast? Ég held hreinlega að Magnús hafi verið að leika sjálfan sig í þessum þætti, enda er hann annálaður fyrir mikla virkni svo mikla reyndar að það jaðri við ofvirkni. Hreyfum okkur, borðum vel og verum virk bara ekki (of)virk.

Ísland bezt, ískalt...

2006-03-30T09:46:00.000Z

Sælt veri fólkið. Þá er maður kominn heim á klakann í smá heimsókn. Var meira að segja með fyrstu vél British Airways hingað til lands sunnudaginn 26. mars. Farþegum var boðið upp á drykk og nasl við komuna. Ræðumenn voru þó nokkrir á svæðinu, ég sá minn kost vænstan og stakk af í Fríhöfnina. Aldrei þessu vant var mér boðið að ganga í gegnum tollinn óáreittur, hljóta að hafa komist að því að ég er stálheiðarlegur. Þegar ég kom út úr Leifstöð tók á móti mér hressilegur vindgustur, ískaldur. Loftið er hreint þó það sé ansi hreint kalt.

Eftir að hafa verið að skottast um bæinn (borgina) í vikunni hef ég tekið eftir því að bílaeign Íslendinga hlýtur að hafa margfaldast að undanförnu. Það mætti segja mér að verðmæti íslenska bílaflotans sé það mesta í heiminum (miðað við höfðatölu að sjálfsgöðu).

Verð vonandi með eitthvað bitastæðara seinna. Hafið það gott hvars sem þið eruð

Heimsfræg á Íslandi!

2006-03-19T18:23:00.000Z

Þegar maður flettir í gegnum íslensku blöðin (á pdf sniði, enginn pappír) þá tek ég eftir því að það er hópur fólks í fjölmiðlum sem er frægur fyrir það að vera frægur. þarna er náttúrlega fremstur meðal jafningja einhver Egill Gilsenegger. Honum hampað sem einhverjum mesta þjóðfélagsrýni sem fram hefur komið á undanförnum árum.

Önnur "fræg" er Eva Dögg (dóttir Eddu Björgvins) sem hefur skotið upp á stjörnuhiminninn undanfarið ár og þá aðallega sem einhvers konar tískuráðgjafi. Ekki amalegt að fá ráð um hverju maður skuli klæðast, enda er maður alveg ráðalaus hvaða spjarir passa saman. Við Evu kannast maður helst úr þættinum hennar Völu Matt Innlit Útlit þar sem þær mæðgur skiptust á að innrétta íbúðir hvor annarar. Gott ef hún var farastjóri í hláturferðum fyrir konur til Costa Del Sol. Líklega ný tegund húsmæðraorlofs, sem er niðurgreitt af sveitarfélögum.

Síðast en ekki síst skal nefna Arnar Grant, líkamsræktatröll per excellence sem er stöðugt að stæra sig að því hvað hann borðar heilsusamlega. Hverjum er ekki sama? DV ætti að reyna ná mynd af honum við bæjarins bestu.

Hávar Sigurjónsson menningarýnir Morgunblaðsins og leikskáld kemst skemmtilega að orði um nýja bók títtnefnds Gilsenegger sem nefnist að ég held “Biblía fallega fólksins” (ekki vantar hógværðina). Hávar skrifar ritdóm um bókina í Lesbók Mbl um daginn og kallaði hana “Handbók heimskingjans”. Loksins opnar einhver munninn og fer að tala um þessa lágkúru. Eru fólk ekki alveg búið að fá nóg af Arnari og Agli? Mér finnst reyndar að Eva Dögg verði að halda áfram með tískuþáttinn sinn í einhverju af blöðunum (man ekki hvaða) annars verður landinn bara svo óumræðilega lummulegur. Ég er með nokkrar hugmyndir af umræðum sem við gætum haft í blöðunum.

1. Á Ísland heima í Evrópusambandinu? (hefur lítð sem ekkert rætt)
2. Hvað ætla Íslendingar sér sem þjóð? Eftir 5, 10, eða 15 ár
3. Eigum við að breyta námslánum í námsstyrki?
4. Eru fleiri álver lausnin á byggðarmálum?

Lifið heil (gamla kveðjan úr íslensku máli á Rás 1)

Þvottadagurinn mikli

2006-03-13T16:53:00.000Z

Upp er runninn mánudagur og það þýðir að haldið skal í þvottahúsið. Nú skyldu lesendur ætla að það þýddi að labba bara í næsta herbergi. Nei ekki er það svo gott, ég þarf að labba niður þrjár hæðir yfir umferðagötu inn aðra götu, og þar inn í kjallara húss sem þar stendur. Þetta er semsagt þvottahúsið okkar skólakrakkanna, ætli við séum ekki svona 400 sem notum þetta þvottahús. Það er búið þremur þvottavélum og þremur þurrkurum. Það virkar reyndar bara einn þurrkari almennilega þannig að það er barist um hann.

Vegna þess fjölda sem sækir þetta þvottahús er tímasetning algjört lykilatriði, þar að segja hvenær maður kemur. Ef komið er seinni partinn er röð, um helgi þá er röð um hádegi þá er röð og svo framvegis. Eftir nákvæmar rannsóknir og mælingar hefur tímabilið milli 7.30 - 8.00 komið best út, áður en stúdentarnir vakna. Það var því um klukkan átta í morgun sem ég klöngraðist með óhreina þvottinn minn niður stigana, yfir götuna os.frv. En þar sem ég er að labba niður stigann í kjallarann mætir mér ekki ungur stúdent!…fjárinn var einhver á undan? Ég kom inn í þvottahúsið og sá að stúdentinn ungi hafði þegar tekið tvær þvottavélar. Ég gnísti tönnum og sá fram á að eyða morgninum í þvottahúsinu.

Nú tók við bið eftir þvottavélunum, sú eina sem var laus var fyllt af sokkum og gallabuxum og nærbolum. Næsta myndi taka þvottapokana og vasaklútana. Það er lykilatriði að vera viðstaddur þegar vélarnar ljúka sér af, annars áttu það á hættu að einhver róti öllum hreina þvottinum ofan á skítuga þvottavélina…og detti jafnvel á skítugt gólfið, algjört ógeð. Loksins þegar mín fyrsta vél var búin, var þurrkarinn góði að sjálfsögðu í notkun af unga stúdentinum. Þá næ ég að skella í aðra vél áður en ung stúdína reynir að vera á undan mér. Eins og þið sjáið er það erfitt líf að vera stúdent. All gékk þetta að lokum og tók ekki nema tvo klukkutíma og 45 mínútur.

Guði sé lof að það sé heil vika í næsta þvottadag.

Ál og súrkál...

2006-03-12T20:21:00.002Z

Frú Álgerður Sverrisdóttir iðnaðar- og viðskiptaráðherra heldur áfram að skrifa undir viljayfirlýsingar um fleiri og fleiri álver. Ætli þeir í Kyoto séu búnir að frétta af þessu? Ég hafði nú eiginlega hugsað mér að láta alla pólítíska umræðu vera á þessum vef, enda nóg af henni annars staðar á netinu. Nú er mér samt nóg boðið. Af hverju þarf álver alls staðar til að fá hjólin snúast í atvinnulífi landsmanna? Reynir Harðarson hönnunarstjóri CCP (framleiðandi Eve-online) telur sitt fyrirtæki vel geta flutt til Húsavíkur ef því byðist viðlíka styrkir og nú er verið að bjóða Alcoa fyrir Húsavík. Hafa stjórnvöld reynt þetta? Að fá hátækni- eða fjármálafyrirtæki til að flytja út á landsbyggðina. Forritunarvinna, hönnun og bakvinnsla eru ekki háðar staðstetningu. Fögur fyrirheit hafa verið gefin um að netvæða landið á næstu árum. Nýtum Netið til atvinnuþróunar og til að búa til þekkingarstörf. Byggðarlögum á landsbyggðinni ætti einmitt að vera umhugað að fá hátekjufólk sem greiðir hærri skatta en lágtekjufólk.

Það eru gömul sannindi að þeir sem framleiða hráefni verði seint ríkir. Nú spyrja margir, eru Íslendingar ekki ein ríkasta þjóð í heimi? Jú mikið rétt, en við verðum að fjárfesta í hugviti og menntun. Hækka menntunarstigið og aðlaga iðn- og tæknimenntun að þeim veruleika sem við búum í. Ekki má gleyma hönnunar- og hugvísindagreinum því ekki er nóg að vera með snjalla tæknimenn ef engin er til að hanna og fá hugmyndir. Íslendingar eru upp til hópa duglegt og hugmyndaríkt fólk. Okkar sárnar að sjá ráðamenn bugta sig og beygja fyrir erlendum risafyrirtækjum.

Ágúst Guðmundsson stjórnarformaður Bakkavarar mælti viturlega á Viðskiptaráðsþingi þegar hann talaði um stóriðjustefnu stjórnvalda. Hann taldi hana gamaldags og einkennast af skorti á hugmyndum. Kannski ættu stjórnvöld að hlusta manninn sem keypti af þeim Símann. Ágúst og bróðir hans Lýður hafa af miklum dugnaði byggt upp Bakkavör í það stórveldi sem það er í dag.

Samtök Iðnaðarins og hátæknifyrirtæki innan þeirra raða hafa hvatt til umræðu um þessi mál um árabil. Stjórnvöld lofa öllu fögru en lítið gerist. Hátt gengi hefur verið það sem þessi fyrirtæki hafa kvartað hvað mesti yfir. Eftir að Seðlabankinn setti verðbólgumarkmið og hætti að hræra í genginu hefur þó nokkur stöðugleiki ríkt. Væri ekki hægt að bæta hag þessara fyrirtækja með því að laga rekstarskilyrði og bæta internetsamband við útlönd? Við þurfum og eigum að halda þekkingariðnaðinum hér á landi.

Ál er ekki upphaf og endir alls. Munum að lönd eins og Danmörk og Holland sem búa yfir engum vatnsfallsvirkjunum eða álverum hafa byggt upp þekkingar- og viðskipasamfélög með háu menntastigi og almennri velmegun.

Þorrablót og Rugby

2006-02-26T12:26:00.000Z

Í gærkvöldi var haldið þorrablót Íslendingafélagsins hér í Edinborg og Glasgow. Minni karla og kvenna, hrútspungar, lundabaggar, svið, harðfiskur og fleira og fleira. Veislustjóri var varaþingmaðurinn, grínistinn, hriflupenninn og lögmaðurinn Guðjón Ólafur Jónsson eiginmaður Helgu skólasystur minnar og bróðir Einars unnusta Lísu, dóttir Gollýar og Péturs. Eins og þið sjáið lesendur góðir eru ættartengslin í góðu lagi hér og allir þekkja alla. Limma og hennar fólk í stjórn Íslendingafélagsins stóðu sig frábærlega og þorrablótið var vel heppnað.

Minni kvenna flutti Hafliði Hallgrímsson tónskáld og fjallaði um minnistæðar konur í lífi sínu. Halldóra skólasystir mín flutti minni karla og gerði stólpagrín af því hvernig við erum þegar við horfum á fótbolta. Ekki veit ég hvernig hún komst að þessu, enda förum við Palli alltaf eitthvað í bæinn að horfa á boltann og verðum eitt með sjónvarpsskjánum. Líklega koma eftirlitsmyndavélar eitthvað við sögu. Nokkur söngatriði voru einnig flutt af gömlum íslenskum sið. Að lokum var dansað við undirleik Stuðmanna (af geisladisk).

Þegar við komum út í nóttina komumst við að því að Skotar höfðu lagt Englendinga að velli í Rugby leik fyrr um kvöldið. Mikil gleði ríkti hjá Skotunum sem braust út í slagsmálum og glerbrotum, reyndar ekki hjá öllum. Sumir voru svo kátir að þeir föðmuðu allt og alla. Gleðin var meiri fyrir þær sakir að Englendingar hefðu verið teknir á hælkrók. Enda ríkir talsverður rígur á milli þessara þjóða. Ég skil reyndar ekki þessa íþrótt sem þeir kalla rugby. 30 karlar eða svo í hnapp að reyna ná boltanum hver af öðrum, faðmast og slást á sama tíma. Ég held að ég haldi mig við fótboltann svo ég geti runnið inn í skjáinn.

Myndirnar tók Páll Sigurðsson

Til hamingju Ísland

2006-02-22T21:01:00.000Z

Íslendingar eru frekar stolt þjóð. Allir íþróttamenn eiga að vera í heimsklassa, listamenn eiga að syngja og leika í helstu leikhúsum heimsins. Við erum best. Hvað er þjóð sem hefur aðeins 300.000 þúsund íbúa (síðan í janúar) að vilja upp á dekk? Við eigum náttúrlega Björku og SigurRós. En sigurvegararnir eru líklega íslenskir athafnamenn í útlöndum sem kaupa það sem er á lausu þessa dagana. Einn félagi minn í skólanum var að segja mér frá föður sínum sem vinnur í banka sem einn af íslensku bönkunum var að kaupa. Íslenski bankinn bauð starfsmönnum útlenska bankans var öllum boðið til Íslands í kynnisferð. Snjall leikur hjá okkar mönnum. Starfsmenn erlenda bankans eru himilifandi yfir þessum nýju eigendum.

Um síðustu helgi var úrslitakeppnin í Júróvisjón. Þar öttu kappi allar helstu söngstjörnur landsins (nema Stebbi Hilmars). Merkilegast þótti mér að sjá sömu bakraddirnar í flestum þessara laga. Það hlýtur að koma betur út fyrir RÚV að ráða bara bakraddir í verkið í stað þess að borga hverjum og einum höfundi, en það er aukaatriði. Flestir vita að ofurskutlan Silvía Nótt sigraði með miklum yfirburðum. Ekki voru allir sáttir við það í minni fjölskyldu, þeim þótti Regína Ósk sýna mikla yfirburði með góðum styrk Voces Thule sem voru klæddir í einkennisföt Karlakórsins Fóstbræðra.

Af hverju eru landsmenn svona heitir yfir því að grínisti með með blásið hár skuli vinna þetta allra heilagasta vígi íslenskrar söngsögu? Femínistar kvarta yfir því að hún sé drusluleg, aðrir yfir því að lagið sé bara lélegt og enn aðrir að það hafi verið komið í umferð áður en leyft var að útvarpa því. Allt eru þetta í sjálfu sér gild rök. En þegar keppandi fær rúmlega helmingi fleiri atkvæði í lýðræðislegri SMS kosningu er ekki hægt að segja annað en til hamingju Ísland, með að ég fæddist hér (texti Silvíu Nætur)

Suðupottur eða salatskál

2006-02-16T13:59:00.000Z

Í fjölmenningarfræðum hafa borgirnar London og New York verið teknar sem dæmi um það sem er kallað á ensku “Melting pot” eða suðupottur. Þar er átt við að allra þjóða kvikindi (afsakið orðalagið) safnist fyrir á tilteknum stað og úr verði ein samsuða. Á seinni tímum hefur meira verið talað um þessi samfélög sem salatskálir. Þá er átt við að þó fólk komi á þessara borga en breytist ekki mikið heldur haldi sínum þjóðareinkennum og sé því líkari salati en suðupotti, hvaða grænmeti ætli Íslendingar séu?

Mér verður oft hugsað til salaskálarinnar þegar ég horfi yfir MBA hópinn sem ég tilheyri. Rétt rúmlega 72 nemendur frá 29 löndum. Eins og gefur að skilja er gríðarlegur munur á menningu og siðum hjá þessu fólki. Samt fær maður á tilfinninguna að aldrei á ævinni hafi maður átt eins margt og eins lítið sameiginlegt með nokkrum hóp og hérna. Margir innan hópsins eru ákveðnir í því að breyta til eftir námið og leggja fyrir sig annars konar starf heldur en þeir voru í áður. Forsvarsmenn skólans hafa haft á orði að hópurinn í ár sé sérstaklega góður og hafi náð góðum tengslum. Þetta endurspeglast af hópastarfinu. Ég hef ekki heyrt mikið um árekstra. Hér virðist fólk umbera alls kyns sérvisku félaga sinna. Það liggur í augum uppi að fjölþjóðlegir nemendahópar eru einhver besta forvörn fyrir rasisma og annarri fávisku. Kannski væri ráð að vekja máls á þessu við leiðtoga herveldanna. Það er ljóst að hér hef ég myndað tengsl við fólk sem ég hefði líklega aldrei hitt annars. Haft hefur verið á orði að ef við höfum endurfundi hópsins annað hvert ár þá höfum við nýtt land til að heimsækja næstu 60 árin.

Cash & Carter

2006-02-15T15:45:00.000Z

Fyrir nokkrum mánuðum komst ég yfir nokkra geisladiska með söngvaskáldinu Johnny Cash. Hann hefur hljómað í iPodinu ansi mikið upp á síðakastið. Lögin eru flest með einfalda og grípandi laglínu með góðum textum. Hann hljómar mjög sannfærandi og maður trúir því að hann hafi upplifað flest sem hann syngur um. Þeir sem ekki hafa heyrt live útgáfuna af Folsom Prison Blues verða að upplifa það.

Ég var því spenntur að fara og sjá kvikmynd byggða á sjálfsævisögu Johnnys sjálfs. Myndir heitir eftir einu af lögum hans “Walk the line” (líklega, Gengið á Strikinu í ísl. Þýðingu) Án þess að upplýsa lesendur of mikið um myndina (af því að þið verðið að sjá hana) þá er þetta ástarsaga Cash og June Carter. Þau Joaquim Phoneix (bróðir Rivers heitins) og Reese Witherspoon leika þau skötuhjón með afbrigðum vel. Einnig má nefna skúrkinn Robert Patrick (vonda vélmennið úr Terminator 2) sem leikur pabba Cash. Tónlistin í myndinni er vel unnin í alla staði. Góða skemmtun og syngið endilega með, ég gerði það.

Fótbolti

2006-02-13T16:13:00.000Z

Fyrir nokkru spiluðu mínir menn (Liverpool að sjálfsögðu) við Chelsea í ensku úrvalsdeildinni. Ekki þarf að fjölyrða mikið um úrslitin, alla vega ekki fyrir þá sem halda með liðinu sem tapaði. Ég viðurkenni fúslega að Liverpool spilaði undir getu og þetta var alls ekki þeirra dagur. Hins vegar fannst mér leiklistin vera leikgleðinni yfirsterkari hjá Lundúnaliðinu, Arjen Robben sýndi til dæmis stórleik í vítateig Liverpool. Jose Reina markmaður Liverpool taldi Robben eiga Óskarinn skilið fyrir þennan leik. Haft var eftir fyrirliða Chelsea John Terry að liðið væri lagt í einelti vegna öfundsýki annarra liða.

Mér finnst hreinlega að Englands meistararnir þurfi ekki að leggjast svona lágt og vera með þennan leikaraskap í leikjum. Þeir eiga að vera hafnir yfir svona smásálarskap. Í liði Chealsea eru frábærir leikmenn. Kannski þarf bara að fara leita að íþróttaandanum á Stanford Bridge (heimavelli Chelsea) og ef hann finnst ekki sjá hvort Roman geti ekki fengið hann á góðu verði einhver staðar.

Yfir í annað og skemmtilegra nú berast þær góðu fréttir frá Bítlaborginni, að Robbie nokkur Fowler sé genginn til liðs við sitt gamla lið. Heyrst hefur að “gamli maðurinn” ætli sér að enda ferilinn í Liverpool. Þess má geta að þessi aldraði maður er fæddur á því herrans ári 1974. Við sem erum réttu megin við þrítugt teljum þetta náttúrlega engan aldur. Nú vonum við Liverpool aðdáendur bara að “gamli maðurinn” nái að skora eitthvað og sé ekki alveg kominn að fótum fram.

Mary…

2006-02-11T00:21:00.000Z

Í dag var haldin minningarathöfn um skólafélaga minn hana Mary. Hún var frá Nairobi í Kenýa þar sem eiginmaður hennar og átta ára dóttir bjuggu. Mary hafði fengið blóðtappa sem byrjaði í fætinum en færðist upp í hjartað og olli dauða hennar.

Það er svo skrítið með dauðann, fréttinar skella á manni og maður dofnar. Síðan tekur veruleikinn við, einhver farinn og kemur aldrei aftur. Kannski er sorgin ekki rétta nálgunin? Getur verið að í stað að syrgja eigi maður að fagna lífi þess látna? Mörg samfélög hafa þennan háttinn á. Einhvern veginn finnst mér sem Mary hefði viljað að lífinu hefði verið fagnað.

Við sem höfum lesið ótölulegan fjölda minningagreina í Mogganum höfum séð að “þeir deyi ungir sem guðirnir elska”. Ég held að þetta sé frekar “þeir deyja ungir sem guðirnir þarfnast”. Ég trúi því að Mary hafi verið ætlað eitthvað stærra annars staðar. Hér á jörð fyllti hún herbergi með góðmennsku sinni þegar hún kom inn í það. Hún sagði ekki mikið en hafði merkileg innlegg þegar hún tók til máls.

Verst finnt manni þegar eftir sitja börn sem skilja ekki upp né niður í því að mamma eða pabbi séu farin og komi aldrei aftur. Hvernig útskýrir maður fyrir barni dauðann? Sumir lýsa sorg eins og að missa útlim, grær ekki aftur en maður lærir að lifa því. Mikilvægast er að hætta ekki að tala um þann látna, hann er til staðar í minningunni og allt um kring.

2005-11-29T20:17:00.000Z

Kæru vinir,

Mín fyrsta tilraun við bloggið... hefur eiginlega alltaf fundið svoltíið fyndið þegar fólk fer á trúnó við vefsíðu sem hver sem er getur lesið. Hef sett mér það markmið að vera ekkert að því. Stundum hefur maður séð landsþekkta stjórnmálamenn skeiða fram á ritvöllinn með miklu fjölmiðlafári. Össur og Siv hafa haldið áfram að blogga og setja reglulega inn á vefinn. Össur hefur sérlega gamað að því að skúbba inn á blogginu sínu. Siv er líka mjög nákvæm og hún telur alla samviskusamlega upp sem hún hittir þann daginn. Fyrrverandi stjörnublaðamaðurinn og atvinnuaðstoðarmaðurinn Björni Ingi (Bingi) mun án efa vera öflugur núna þegar hann ætlar sér að verða borgarstjóri með meirihluta Framsóknar í veganestinu.

Sjálfur hafði ég hugsað þetta sem skemmtilegan vettvang fyrir myndir og annað sem ég verður á vegi mínum. Hver veit nema maður fari í framboð einhvern tíma þá er gott að hafa þjálfunina úr þessu. Endilega sendið mér ef þið eruð með eitthvað sem þið teljið eiga erindi inn á þetta svæði. Það á að vera hnappur sem heitir comments, farið endilega þangað og tjáið ykkur...